Ben X


"Sürekli rahat olmamı söylüyorlar, ama beni rahat bırakmıyorlar."

Farklı olmanın zorlukları üzerine gerçek bir olaydan yola çıkan bir film Nic Balthazar’ın 2007 yapımı filmi. Ben, çocukluğundan beri farklılığı yüzünden doktora gitmek zorunda kalan bir gençtir. Değişik teşhisler sonunda en sonunda otistik teşhisi konulmuştur. Hislerinin olmadığını söylemektedir doktorlar, seslenince bakmadığı, kendi içine gömülüp durduğu için. Ben gerçeklerin acımasızlığından bilgisayar oyunları sayesinde kaçar. Orada yarattığı güçlü karakter ve Scarlite ile kurduğu ilişki, ona bir kaçış yolu sağlar. Okulda çok fazla zorluk yaşar, onun farklılığı sınıftakilerin en büyük eğlencesidir. Hayatı boyunca her zaman böyle olmuştur, ama son zamanlarda iyice küçük düşürücü boyutlara ulaşmıştır. Ben’in aklında tek bir şey vardır; kendi ölümü, sürekli onu planlamaktadır. Hatta bir liste bile hazırlamıştır intihar şekilleriyle ilgili. Ama Scarlite ile kurduğu hayali ilişki onu hayatta tutar.

Ben’in dünyası bilgisayar oyunu ve gerçek arasında gidip geliyor, yönetmen de buna göre bir üslup yaratmış, görsel olarak oyun ve gerçek arasında gidip geliyoruz. Ben, gerçekte ezilirken hep çok güçlü olan oyun karakterini düşünüyor ve her sabah oyundan hayata dönüp aynaya baktığında kendi “ezikliğinden” nefret ediyor. Bunun yanında Ben’in ailesiyle ve öğretmenleriyle olan konuşmalar da var. Bu kısımda ise belgesel bir tavırla yakınlarının Ben hakkındaki görüşlerini dinliyor ve ona biraz daha dışarıdan bakıyoruz. Aslında üç bakış açısı var denebilir filmde. Ben’in iç sesi sayesinde kendisini diğer insanlardan nasıl ayırdığını, yakınları sayesinde onun diğer çocuklardan farkını, “diğerleri” sayesinde yani Ben’i hiç tanımayan ve asla tanıyamayacak olanlar sayesinde ise tamamen uzak, üstten, toplumsal sakat bir başka bakış açısı.. Aslında çok basit bir isteği var Ben’in ve ailesinin, onlar normal bir çocuk istemiyorlar, onlar Ben yüzünden değil hep diğerleri yüzünden sorun yaşamışlar ve istedikleri tek şey “rahat bırakılmak”.

Film boyunca o kadar çok geriliyoruz ki, kendimizi kaptırıp Ben’in gerçekten bir şiddet patlaması yaşamasını bekliyoruz; iki seçenek var gibi görünüyor önünde, ya onu ezenlerin başında yer alan iki çocuğu yok edecek, ya da kendini.. Neyse ki Ben bizim göremediğimiz üçüncü seçeneği görüyor da yeniden doğuyor kendi ölümüyle. Anlatmak istemiyorum finalini ama Svefn-g-Englar’ın da çalınmaya başlamasıyla rahatladığımızı söyleyebilirim. Filmin sonunda yöntemin inandırıcılığı önemini kaybediyor, film boyunca dersini almalı diye düşündüğümüz insanlar dersini alıyor. Hem de hiç tahmin edemeyeceğimiz bir yöntemle. Üstelik herkes kendi çocuğunun gerçekten zalim tarafıyla yüzleşmek zorunda kalıyor. Daha fazla şey anlatmadan susayım ve geçtiğimiz film festivalinde yer alan bu filmin yakında gösterime gireceğinin müjdesini vereyim. Bu arada Greg Timmermans’ın Ben rolünde çıkardığı çok başarılı oyunculuk için bile izlenmeli film.

4 yorum:

  1. Elif said,

    eklemeden edemiyciğim.
    festivalde izlemiştim filmi, çook şans eseri, bilet bulmak zordu çünkü buna, neyse. başrol oyuncusu greg timmermans gelmişti o gün ve konuşmuştu baya filmle ilgili, şunu da dedi:

    film, yönetmenin, prodüktörün ve başrol oyuncusunun ilk filmi.

    on 17 Haziran 2008 12:53


  2. Jack said,

    Bu yazıdan sonra filmi indirip izlemek zorunda kaldım ve bunu yaptığım için hiç pişman değilim. Harika görseller, rahatsız edici detaylar, iç burkan sahneler ve müthiş bir son.

    on 22 Haziran 2008 16:05


  3. Adsız said,

    son yılların tartışmasız en güzel filmi.bir rpg oyun manyağı olarak filmi sırf bu yuzden izlemek istemiştim.ama gördüm ki bahsedilen,vurgulanmak istenen bambaşka bir konu..özellikle final kısım şaşırtıcılığı yanında gözleri de dolduruyor.bazen insanları müdahale etmek yerine kendi iç dünyaları ile başbaşa bırakmak gerekebiliyor.. bu arada arkadaşımız takdiri de haketmiş.dile kolay 80 level!saygıyla eğilmek lazım.ee benim de böle bir healingcim olsa bende olurdum :) su an rappelz oynuyorum,güzel oyun ama keşke archlorda başlasaymışım.nese onada başlarız ben için..sevgiler saygılar..

    on 22 Haziran 2008 21:15


  4. Ben X^i diğerlerinden farklı kılan Ben^in gözleri..
    Filmde diğerlerinin dudakları başta olmak üzere detaylara odaklanma,dilin somut anlaşılması ,bağlantıları kavrayamama, diğerini okuyamama vb. otizme dair özelliklerin iyi örnekleri sunulmuş durumda.
    Farklılığın hayatı ne denli güçleştirebildiği ise en gerçekçi ve korkutucu haliyle gözler önünde.Farklılıklara dair kabul düzeyimizin ne kadar düşük olduğunu fark ederek mi korkmalıyız Ben^ler adına mı korkmalıyız? Her ikisi de.
    Kabul etmenin güç olduğu , sindiremediğim ise her ikisinin de gerçek oluşu. Farklı bir çocuğa sahip olan tüm ailelerin yaşadığı korkunun ne kadar gerçek olduğunu bir kez daha görüyoruz Ben X^de..

    Beni çok ağlattı Ben X. Kendimi çok çaresiz, güçsüz hissetmeme yol açtı. İnsanların davranışlarının boyutlarının nereye varabileceğini göstermesi bir şeyleri kımıldatır belki. O kımıldama olmadan Ben^lerin "ben" olması mümkün olmayacak çünkü.

    on 5 Ağustos 2008 17:51